Uniejów
Uniejów jest jednym z najstarszych miast w centralnej Polsce, usytuowanym nad rzeką Wartą w województwie łódzkim, w powiecie poddębickim. To siedziba gminy miejsko-wiejskiej Uniejów. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa konińskiego. Według danych z 30 czerwca 2009 roku, Uniejów liczył 2932 mieszkańców i ma status miasta duchownego.
W skład miasta wchodzą dwie historyczne miejscowości: Budy Uniejowskie oraz Kościelnica, które obecnie są jego integralnymi częściami. Uniejów, jak również cała gmina, ma charakter turystyczny, przyciągając licznych odwiedzających swoją bogatą historią i urokliwym otoczeniem.
Zarys historyczny
Historia Uniejowa sięga średniowiecza. Pierwsze zapiski o osadzie pojawiają się już w 1136 roku, a prawa miejskie Uniejów uzyskał w 1341 roku, za sprawą króla Kazimierza Wielkiego. Współczesność w Uniejowie harmonijnie łączy się z 900-letnią tradycją. Od początku miasto miało bliskie związki z Kościołem; przez wieki znajdowało się pod jurysdykcją arcybiskupów gnieźnieńskich, którzy przekształcili je w ważny ośrodek administracyjny i rezydencjonalny.
W 1331 roku miasto doznało zniszczeń z rąk Krzyżaków, które zrabowały i spaliły istniejące wtedy świątynie. Potem w Uniejowie w miejscu drewnianej warowni wzniesiono murowany zamek (1360-1365), który pełnił zarówno funkcje obronne, jak i reprezentacyjne. Po trudnym okresie krzyżackich zniszczeń nastał czas rozkwitu gospodarczego i demograficznego, który przypadł na drugą połowę XIV wieku oraz XV stulecie. Uniejów stał się lokalnym centrum handlu i rzemiosła, przyciągając coraz większą liczbę mieszkańców. Rozwijały się różnorodne rzemiosła, takie jak kuśnierstwo, tkactwo, szewstwo i krawiectwo. Powstawały cechy rzemieślnicze, a w mieście regularnie odbywały się targi i jarmarki. Chociaż przez wieki Uniejów zmagał się z wojnami, pożarami i innymi zniszczeniami, jego historia trwa nieprzerwanie.
Od połowy XVII wieku miasto zaczęło podupadać na skutek licznych pożarów oraz zniszczeń wywołanych przez potop szwedzki. Po II rozbiorze Polski pruskie władze dokonały sekularyzacji dóbr arcybiskupich, a w 1836 roku uniejowskie ziemie, wraz z miastem i zamkiem, trafiły w ręce hrabiego Karola Tolla. W 1870 roku władze carskie odebrały Uniejowowi prawa miejskie, które miasto odzyskało dopiero po 49 latach.
Burzliwym okresem dla Uniejowa była II wojna światowa. Rok 1939 zapisał się w historii bohaterskimi czynami oddziałów 25. Dywizji Piechoty gen. Franciszka Altera z Armii „Poznań”, które broniły przeprawy przez Wartę. Miasto kilkukrotnie znajdowało się w rękach niemieckich. W odwecie Niemcy przeprowadzili brutalne represje wobec zakładników oraz mieszkańców okolicznych wsi, wymordowali wszystkich nauczycieli w obozach masowej zagłady. Po wyzwoleniu w 1945 roku przez wiele lat trwały prace mające na celu usunięcie zniszczeń wojennych.
Nowy etap rozwoju Uniejowa przypada na lata 80. i 90. XX wieku. W tym okresie powstały nowe szkoły, bloki mieszkalne, przychodnia, apteki, banki oraz pawilony handlowe.
Najważniejszy rozdział w historii Uniejowa rozpoczął się w XXI wieku, kiedy to odkryto i wykorzystano wody geotermalne. To czas dynamicznych zmian społecznych i gospodarczych, których kluczowym impulsem było odkrycie geotermalnych źródeł oraz skuteczne pozyskiwanie funduszy europejskich na inwestycje. W 1999 roku powstała spółka Geotermia Uniejów, która zainicjowała budowę miejskiego systemu grzewczego opartego na energii geotermalnej. W mieście zrealizowano imponujący kompleks termalno-basenowy – „Termy Uniejów”, odnowiono zamek oraz zrewitalizowano park zamkowy. Od 2012 roku Uniejów jest pierwszym miastem w Polsce, które uzyskało status uzdrowiska termalnego. Dzięki temu Uniejów stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych ośrodków termalnych w Polsce, harmonijnie łącząc bogatą historię z nowoczesnymi funkcjami turystyczno-rekreacyjnymi.
źródło informacji: https://uniejow.pl/twoja-gmina-twoj-urzad/historia
Co warto zobaczyć w Uniejowie? Największe atrakcje oraz zabytki
Miałam przyjemność spędzić trzy tygodnie w Uniejowie w kwietniu 2025 roku, gdyż odwiedziłam to urokliwe miejsce w związku z sanatorium. Popołudniami chodziłam na spacery i zwiedzałam teren Uniejowa. Wraz z grupą kuracjuszy wybraliśmy się na kilkugodzinne zwiedzanie Uniejowa z lokalnym przewodnikiem.
Z przyjemnością podzielę się z Wami moimi wrażeniami i wspomnieniami z tego pobytu.
1. Zamek Arcybiskupów Gnieźnieńskich w Uniejowie.
Adres: ul. Zamkowa 2, 99-210 Uniejów tel. +48 601 440 931
e-mail: zamek@termyuniejow.pl
Położony na lewym brzegu Warty zamek jest jedną z nielicznych w Polsce nieprzerwanie użytkowanych średniowiecznych budowli obronnych. Zamek był częścią zamierzenia obronnego Kazimierza Wielkiego. Uniejów, wraz z Łęczycą, Kołem i Sieradzem miał bronić państwa od północy i północnego-zachodu. Przez długi czas służył jako letnia rezydencja arcybiskupów i miejsce synodów diecezjalnych oraz zjazdów duchowieństwa. W czasie wojen arcybiskupi gnieźnieńscy przechowywali w nim swój skarbiec, księgi oraz archiwa. Tu odbywały się synody diecezjalne i zjazdy duchowieństwa.
Zamek wzniesiony został w stylu gotyckim i chociaż wielokrotnie przebudowywany zachował wiele ze swego pierwotnego charakteru. Już w połowie wieku XV wzmocniono mury i dodano wieże, a następnie w wieku XVI nadano warowni pierwsze elementy rezydencjonalne. Wtedy też powstała zamkowa kaplica. W XVII wieku na zlecenie prymasów Polski zamek przekształcono w barokową siedzibę. Za rządów biskupich zamek mieścił więzienie (trzymano w Uniejowie heretyków, ale też rzeźbiarza Hansa Brandta, który nie wywiązał się ze swych zleceń na rzecz kapituły) oraz skarbiec (przeniesiono go do Uniejowa na czas wojny trzynastoletniej obawiając się być może kontrataku ze strony Krzyżaków).
Kolejne stulecia i wojny (min. potop szwedzki, wojna północna) przyniosły i zamkowi i miastu duże zniszczenia. Po II rozbiorze Polski władze pruskie przeprowadziły sekularyzację dóbr arcybiskupich. Po 1815 Uniejów znalazł się z granicach Królestwa Polskiego, a po powstaniu listopadowym wcielony został do zaboru rosyjskiego. Wtedy to dobra uniejowskie wraz z miastem i zamkiem otrzymał hrabia Karol Toll, którego rodzina była właścicielem zamku do 1918 roku. Za czasów jego syna Aleksandra nastąpiły kolejne przebudowy zamku, w którym stworzono letnią rezydencję i założono sporych rozmiarów przyzamkowy park w stylu angielskim.
Dzisiaj w Zamku mieści się elegancki hotel, restauracja i centrum konferencyjne. Dla zwiedzających otwarta jest zamkowa baszta oraz dziedziniec.
Legenda o Białej Damie
Legenda głosi, że na zamku w Uniejowie ukryto biskupi skarb. Gdy wieść o nim dotarła do zbójów, porwali młodego sługę zamkowego. Jego narzeczona, Uniejka, obiecała zaprowadzić ich do skarbu, jeśli uwolnią ukochanego. Znając bagna, chciała zwieść zbójów na mokradła i uciec, lecz plan się nie powiódł — pochłonęły ją bagna. Od tamtej pory w okolicach Warty ma się pojawiać zjawa dziewczyny w białej sukni, spoglądającej ku zamkowi. To uniejowska Biała Dama, której imię nosi jedna z zamkowych sal 😁.
Wykuty w kamieniu pomnik Białej Damy, której legendę napisano na zamieszczonej na cokole tablicy.
Ciekawostka: pracowity więzień
1485 roku w Uniejowie rozegrało się głośne wydarzenie. W zamku uwięziono znanego architekta i rzeźbiarza Hansa Brandta, który nie dotrzymał terminu wykonania nagrobka św. Wojciecha na zlecenie arcybiskupa Jakuba z Sienna mimo otrzymanej zapłaty. Dlatego Brandt został zmuszony do pracy w uwięzieniu. Na złe mu to nie wyszło jego dzieło uznano za wybitnye i do dziś można je podziwiać w Gnieźnie.
Zwiedzanie Zamku
Nie ma za wiele do zwiedzania, w zasadzie tylko dwa małe pomieszczenia w podpiwniczeniu. Niemniej jednak bogato wyposażone w różnorodne przedmioty związane z historią zamku.
Można też – a nawet trzeba – wspiąć się na wieżę. Rozciąga się z niej widok na centrum Uniejowa, dawny trakt główny wiodący do zamku oraz toczącą swe wody pod murami Wartę. Wieża ma 25 metrów wysokości i w średniowieczu była min. ciężkim więzieniem.
Turyści indywidualni mogą kupić bilet na wieżę i do sal ekspozycyjnych. Zwiedzanie zamku dostępne jest dla wcześniej umówionych grup zorganizowanych.
Wieczorem Zamek jest pięknie oświetlony i sprawia to niesamowite wrażenie.
Zamkowy Hotel
Zamek jest w zasadzie w całości przeznaczony na hotel, dlatego możliwość spacerowania po korytarzach mają tylko goście hotelowi. A warto, bo zamek w Uniejowie zachował swój dworski styl, a wnętrza są urządzone tak, aby przywoływać na myśl zamkowe komnaty. Obiekt dysponuje trzema apartamentami o podwyższonym standardzie w stylu średniowiecznym oraz trzema utrzymanymi w klimacie eklektycznym. Oferta noclegowa na Zamku obejmuje również pokoje dla mniej wymagających. Są to przede wszystkim pokoje o podwyższonym standardzie i wystroju nawiązującym do epoki.
W stylowych wnętrzach uniejowskiego Zamku kazde wydarzenie nabierze szczególnego wymiary. Są tu cztery sale z pełnym wyposażeniem technicznymi audiowizualnym.
* W ramach noclegu goście mogą bezpłatnie skorzystać z kompleksu termalno-basenowego Termy Uniejów.
https://www.facebook.com/zamekuniejow/?locale=pl_PL
Na zamku działa też restauracja Herbowa.
2. Dom Pracy Twórczej
Adres: ul. Zamkowa 2, 99-210 Uniejów Telefon: 601 440 581
Dom Pracy Twórczej to niezwykle kameralny i przyjazny dla turystów obiekt obok Zamku, który powstał w 2012 roku. Dysponuje 23 pokojami z prywatnymi łazienkami. Korzystają z nich uczestnicy konferencji organizowanych w Centrum Konferencyjnym, goście weselni oraz turyści, którzy przyjeżdżają do Uniejowa poszukując warunków do odpoczynku i relaksu.
Dom Pracy Twórczej jest zlokalizowany w otoczeniu bujnej zieleni uniejowskiego parku, schowany wśród XIX wiecznych drzew Hrabiny Toll, w bliskim sąsiedztwie średniowiecznego Zamku. Bliskie położenie rzeki Warty dodaje otoczeniu unikatowego charakteru. Miejsce znajdą tu dla siebie artyści i przedstawiciele środowisk twórczych, oraz wszyscy ci, dla których kontakt z Muzą nie jest obcy.
3. Park Zamkowy
Park zamkowy to teren w sąsiedztwie Term i Zamku Arcybiskupów Gnieźnieńskich założony w latach 1860-1870 przez ówczesnego właściciela zamku – Aleksandra Tolla. Utworzony w stylu angielskim nawiązuje do naturalnych ogrodów krajobrazowych. Rozciąga się na 34 ha powierzchni na lewym brzegu trasy zalewowej Warty. Z uwagi na specyficzne położenie i bardzo bogatą florę i faunę jest też miejscem do wspaniałego wypoczynku, relaksu i rehabilitacji.
W 2006 r. został zrealizowany pierwszy etap rewaloryzacji Zespołu Zamkowo-Parkowego.. W 2020 i 2021 roku park przeszedł po raz kolejny gruntowną renowację. Posadzono 60 drzew nawiązujących gatunkowo do już tu rosnących oraz odnowiono nawierzchnię alejek, „umeblowano” park za pomocą wygodnych ławek, koszy na śmieci i stojaków rowerowych, pojawiły się też klimatyczne pergole, po których pną się bluszcze.
To co wyróżnia park to jedna z największych różnorodności drzewostanu w Polsce. Około 30 zbiorowisk roślinnych, 81 taksonów drzew i krzewów oraz okazy ornitologiczne – to wszystko można podziwiać jako formę relaksu po pobycie na Termach. Te piękne okolice został docenione i włączone do form ochronny przyrody: Uniejowskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu i Natura 2000 Dolina Środkowej Warty.
Park otaczający zamek łączy historię z naturą — są tu stare drzewa, alejki spacerowe i widoki na Wartę. To miejsce, gdzie łatwo zwolnić tempo i poczuć wyjątkowy klimat uzdrowiskowego miasta.
Bulwary Nadwarciańskie
Nadrzeczne bulwary zachęcajądo spaceru wzdłuż spokojnie płynącej Warty, która w Uniejowie zachowała naturalny charakter. Place zabaw, siłownie, fontanny i szlak bosych stóp, a także punkty widokowe sprzyjają aktywnej rekreacji.
https://zamkomania.pl/uniejow.php
4. Termalny Park Linowy
Adres: ul.Zamkowa 3/5, 99-210 Uniejów, Polska
tel. 516 797 555 biuro@vattenball.pl
http://www.parklinowy-uniejow.pl/atrakcje
Park Linowy znajduje się w parku zamkowym, po prawej stronie Zamku, patrząc od fosy. Jest przy samym brzegu Warty. Niestety nie miałam okazji z niego skorzystać, ale atrakcje wydają się bardzo ciekawe i są w pięknym otoczeniu parku i rzeki Warty.
Termalny Park Linowy oferuje następujące atrakcje:
-
Cztery trasy parku linowego:
- Mini park linowy dla dzieci od 3 roku życia
- Trasa niska
- Trasa średnia
- Trasa wysoka
Reszta atrakcji:
-
Zjazd tyrolski przez rzekę Wartę - na trasie zjazdowej znajdują się trzy zjazdy, w tym dwa nad rzeką Wartką oraz przeszkoda. Długość trasy to ponad 200 m.
-
Ścianka wspinaczkowa o powierzchni 45 m2 znajduje się na wieży startowej. Na ściance wspinaczkowej znajdują się trzy ścieżki o zróżnicowanym poziomie trudności. Auto asekuracja na ściance zabezpieczona jest profesjonalnym urządzeniem Trublue.
-
Skok wahadłowy tzw."Diabelskie wahadło" Konstrukcja oparta na 3 drewnianych palach. Zasada działania wahadła: pal startowy wyposażony we wciągarkę elektryczną służącą do podwindowania osób na wysokość 9 m. Następnie uczestnicy wpięci do trapezu połączonego linami z słupami nośnymi oddają skok.
Park jest dla wszystkich, któzy lubią aktywny wypoczynek, nawet jeśli nie mają doświadczenia w tej formie aktywności.
-
5. Most/ kładka dla pieszych nad Wartą
Wychodząc z Parku Zamkowego (przy Domu Pracy Twórczej), przechodzimy przez bramkę z biłaymi kolumna i skręcamy w lewo. Idziemy przy ogrodzeniu około 50 m i dochodzimy do mostu dla pieszych. Most jest nazywany„Kładką Miłości”. Można z niej podziwiać całą dolinę rzeki Warty To nowa kładka widokowa nad rzeką Wartą, która idealnie wpasowuje się w to miejsce i łączy oba atrakcyjne miejsca przy rzece zamek, termy, park i ścieżkę przyrodniczą z bulwarem przyrzecznym i miastem.…. Przeszklone balustrady, wspaniałe widoki na rzekę, zamek, rynek i plażę przy termach.
Bardzo często szliśmy po tej kładce na spacer, podziwialiśmy piękne widoki i robiliśmy wiele zdjęć. Kładka jest dla pieszych i rowerzystów.
Na zdjęciach Zamek i Dom Pracy Twórczej w tle.
Na zdjęciu po lewej widać w tle Termy Uniejów. Na żółto zaznaczyłam kładkę, za którą wypływają bardzo gorące wody termalne. Powiększenie tej kładki po prawej stronie.
Za mostem widzimy rynek Uniejowa i budynki mieszkańców.
6. Napis Uniejów na kamiennym kole
Po przejściu na drugą stronę mostu widzimy zadbany trójkątny skwerek z kamiennym kołem z napisem „Uniejów”. Za nim jest mała fontanna w formie czarnej kuli. Na ścianach skarp znajdują się granitowe bloki, pełniące funkcję siedzisk. To miejsce jest symbolicznym wejściem do miasta, a całość podkreśla spokojny, małomiasteczkowy klimat i nowoczesną przestrzeń miejską. To popularne miejsce na zdjęcia, chętnie odwiedzane przez turystów.
Na zdjęciu po lewej widok na kładkę dla pieszych i Hotel Termalny. Po prawej widok na placyk i małą czarną fontannę.
7. Fontanna z tańczącą kulą.
Głównym elementem placu nie jest jednak napis Uniejów, ale fontanna. Kilkutonowa fontanna – kula wykonana z granitu, która od kilku miesięcy zdobi skwer przy ul. Tureckiej jest formą sztuki kinetycznej, inspirowaną twórczością wybitnego niemieckiego architekta Christiana Tobina. Jest największą pływająca kulą w Polsce. Tańcząca kula zajmuje centralne miejsce na skwerze, który jeszcze niespełna rok temu pełnił funkcję parkingu.
Granitowa kula umieszczona w fontannie w kształcie pierścienia wiruje pod wpływem ciśnienia wody termalnej. Kula położona jest na misie w taki sposób, aby między elementami powstała niewielka szczelina, przez którą przedostaje się woda i obejmuje całą nieckę. Nadaje to lekkości kamiennej kuli, która wydaje się lekko balansować na wodzie, a ciśnienie wody sprawia, że nawet małe dziecko może podejść i powoli ją obracać.
Podświetlenie subtelnym i ozdobnym światłem ledowym przykuwa uwagę turystów i mieszkańców. Zwłaszcza po zmroku goście przychodzą na skwer i chętnie fotografują się na tle obiektu. Po rewitalizacji, skwer dołączył do listy miejsc godnych uwagi na mapie Uniejowa, a fontanna stała się najnowszą atrakcją uzdrowiska termalnego.
Źródło informacji: https://reporter-ntr.pl/tanczaca-kula-najwieksza-tego-typu-w-polsce
Fontanna z kinetyczną kulą podświetleną subtelnym i ozdobnym światłem ledowym wieczorem.
Źródło: reporter-ntr, https://reporter-ntr.pl/tanczaca-kula-najwieksza-tego-typu-w-polsce,dostęp: 02.02.2026.
8. Rynek w Uniejowie.
Po zobaczeniu kuli skręcamy w lewo w ulicę Kościelnicką i idziemy pod górę brukowanym chodnikiem. Za kilka minut po prawej stronie widzimy Rynek w Uniejowie. Zanim wyruszymy na dłuższą wędrówkę po mieście, warto zatrzymać się u wejścia do parku, naprzeciwko dzwonnicy, jest tam kiosk, a po jego lewej stronie witają nas dwie obszerne tablice informacyjne. T
Pierwsza z nich pełni rolę malowniczej wizytówki. Za pomocą estetycznych ilustracji zaprasza na miejski szlak historyczny, prezentując kluczowe zabytki, które ukształtowały to miejsce – od XIV-wiecznej gotyckiej kolegiaty i Zamku Arcybiskupów Gnieźnieńskich, po Zagrodę Młynarską i prawosławne mauzoleum.
Druga tablica, zatytułowana „Historyczny Uniejów”, to z kolei bardzo merytoryczny i praktyczny mini-przewodnik. Znajdziemy na niej szczegółową mapę z zaznaczonymi atrakcjami turystycznymi, uzupełnioną o fotografie i krótkie, ciekawe opisy najważniejszych punktów. Zdecydowanie warto rzucić na te tablice okiem, by sprawnie zaplanować dalszą trasę spaceru.
Na skwerze pełnym drzew i zieleni, przy altance znajduje się termalna fontanna, tym razem w formie głazu, po którym spływa parująca woda geotermalna o temperaturze blisko 70 stopni.
Tuż przy tej niewielkiej fontannie, gdzie z bliska można poczuć ten żywioł, znajduje się kolejna ciekawa tablica edukacyjna zatytułowana „Poznaj geotermalny skarb Uniejowa!”. Z planszy możemy dowiedzieć się fascynujących szczegółów – między innymi tego, że woda jest wydobywana z głębokości ponad dwóch kilometrów i ma temperaturę aż 68°C! Tablica szczegółowo opisuje jej bogaty skład chemiczny (zawiera m.in. jod, lit, potas, magnez czy kwas metakrzemowy) oraz dobroczynny, leczniczy wpływ na nasz organizm.
Centralnym placem i sercem Uniejowa jest malutki czworoboczny Rynek, otoczony z trzech stron XIX wiecznymi kamieniczkami. Czwartą stronę stanowi park. Plac zachował się w niezmienionym od 700 lat średniowiecznym, regularnym urbanistycznym układzie ulic. Z każdego narożnika odchodzą dwie ulice. Nieistniejąca zachodnia pierzeja placu to ekfekt zniszczeń powstałych podczas ciężkich walk we wrześniu 1939 r.
Rynek w Uniejowie to miejsce handlu, spotkań, rozmów i najważniejszych uroczystości. Liczne ławeczki sprzyjają spędzaniu tutaj wolnego czasu. Na Rynku w Uniejowie nie ma Ratusza. W centralnej części rynku widnieje pomnik upamiętniający obronę przeprawy przez Wartę z 1939 roku.
Widok na Rynek w Uniejowie z lotu ptaka.
Źródło: poddebice, https://poddebice.naszemiasto.pl/uniejow-pokazal-swoje-walory-w-wyjatkowym-promocyjnym-filmie-miasto-podziekowalo-tworcom-zobacz-czym-chwali-sie-uzdrowisko/ar/c7p2-27873581 ,dostęp: 02.02.2026.
Małe miasto, wielka historia – Uniejów we wrześniu 1939
Na małym, zadbanym skwerze w centrum uniejowskiego rynku znajduje się pomnik upamiętniający obrońców Uniejowa i okolic w 1939 roku oraz pomordowanych przez Wehrmacht mieszkańców tych terenów. Pomnik wystawiono w 50 rocznicę wybuchu II wojny światowej.
We wrześniu 1939 roku Uniejów i okolice stały się areną zaciętych walk między Armią „Poznań” a niemiecką 8 Armią. Kluczowe znaczenie miała przeprawa mostowa, niezbędna dla polskich wojsk maszerujących w kierunku Warszawy. W dniach 6–7 września żołnierze 60 pułku piechoty skutecznie obronili most przed niemieckimi oddziałami. Do kolejnych starć doszło nocą i rankiem 10 września, gdy polska kawaleria powstrzymała wojska Wehrmachtu zmierzające pod Łęczycę. Intensywne walki w rejonie Uniejowa przyniosły znaczne straty wśród ludności cywilnej, zarówno mieszkańców miasta i okolicznych wsi, jak i uciekinierów w zachodnich części Polski. Niemieccy żołnierze dokonali kilku zbrodni wojennych.
Źródło: file:///C:/Users/Dell/Downloads/Skrwawione_miasto_Uniej%C3%B3w_i_jego_re.pdf
Rynek w Uniejowie przed Świętami Wielkanocnymi.
9. Dzwonnica na rynku w Uniejowie – mała wieża z wielkim klimatem
Spacerując po rynku w Uniejowie, trudno jej nie zauważyć. Smukła, elegancka i nieco „bajkowa” – dzwonnica to jeden z najbardziej charakterystycznych elementów historycznego centrum miasta. Choć na pierwszy rzut oka wydaje się tylko estetycznym dodatkiem do rynku, kryje w sobie naprawdę ciekawą historię.
Wieża Zegarowa widziana z kładki dla pieszych.
Wieża ma około 25 metrów wysokości i została wzniesiona w stylu neobarokowym. Budowla ma cztery kondygnacje zdobione w gzymsy i pilastry. Swoją strzelistość zawdzięcza ściętym narożnikom i podwójnym, wydłużonym oknom. Ponad niewielką balustradą wznosi się kopulasty hełm. Dzwonnica powstała w 1901 roku, a inicjatorem jej budowy był długoletni proboszcz w Uniejowie – ksiądz kanonik Tomasz Bukowski.
Z przekazów ustnych, które do dziś krążą wśród mieszkańców, wynika, że do budowy podwalin wieży wykorzystano głazy z pobliskiej wioski Góry, położonej nad Wartą. Sam transport materiałów brzmi dziś niemal jak scena z filmu historycznego – kamienie przewożono na drewnianych płozach ciągniętych przez woły.
Co ciekawe, zanim powstała ceglana, naziemna część wieży, na drewnianej jeszcze konstrukcji zawisły już trzy dzwony. Dopiero później całość została otoczona ceglanymi ścianami, tworząc formę, którą możemy oglądać do dziś.
Losy dzwonnicy, jak wielu zabytków w Polsce, naznaczone zostały przez historię XX wieku. W czasie II wojny światowej Niemcy zrabowali dwa mniejsze dzwony. Trzeci, największy – Florian – nie został wywieziony, lecz potłuczony wewnątrz dzwonnicy.
Współcześnie wieża pełni funkcję zegarową i stała się jednym z symboli miasta. Po gruntownej renowacji w latach 2007–2008 odzyskała swój dawny urok i dziś stanowi nie tylko zabytek, ale też jeden z najbardziej fotogenicznych punktów rynku.
To właśnie takie miejsca sprawiają, że Uniejów ma swój niepowtarzalny klimat – niewielka budowla, a tyle historii, opowieści i lokalnych legend.
Warto wiedzieć, że z dzwonnicą związana jest także lokalna tradycja – w maju rozbrzmiewają stąd pieśni maryjne, co tworzy bardzo nastrojowy, niemal filmowy klimat w centrum miasteczka. Jeśli odwiedzasz Uniejów, dzwonnica to jeden z tych drobnych, ale bardzo „fotogenicznych” detali, które budują urok tego miejsca.
Wieża Zegarowa nie jest udostępniona do zwiedzania wewnątrz ani do wchodzenia na górę dla turystów indywidualnych.
Wejście może być możliwe jedynie w wyjątkowych sytuacjach (np. podczas specjalnych wydarzeń lokalnych, świąt lub po indywidualnym uzgodnieniu z proboszczem), ale nie jest to regułą turystyczną.
Po lewej Kolegiata Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny, a po prawej Dzwonnica.
Tuż obok Rynku i dzwonnicy wznosi się gotycka kolegiata pw. Wniebowzięcia NMP.
10. Kolegiata Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny
Kolegiata w Uniejowie to jedna z najważniejszych i najstarszych zabytkowych świątyń miasta – monumentalna gotycka budowla, która przez wieki była świadkiem wielu ważnych wydarzeń lokalnej historii.
Krótka historia
Pierwszy kościół w tym miejscu powstał już w XII–XIII wieku, ale pierwotna drewniana świątynia została zniszczona podczas najazdu Krzyżaków w 1331 roku. Po tych wydarzeniach, na zlecenie arcybiskupa Bogorii, rozpoczęto budowę nowej, murowanej kolegiaty. Obecna budowla powstała w 1349 roku i została konsekrowana w 1365 roku.
W XV wieku świątynia została rozbudowana, a w drugiej połowie XVII wieku dobudowano kaplicę bł. Bogumiła, w której znajduje się jego sarkofag – jeden z najcenniejszych zabytków wnętrza.
Mimo tego, że świątynia została spalona podczas II wojny światowej jej wnętrze zachowało kilka interesujących zabytków. Charakter miejsca podkreślają secesyjne malowidła, które przez wiele lat ukryte były pod warstwą tynku. Jego największym skarbem jest gotyckie prezbiterium z XIV w. oraz ołtarze boczne z XVII w., a także zabytkowe polichromie na ścianach świątyni.
Architektura
Kolegiata stoi w północno-zachodnim narożniku Rynku Miejskiego w Uniejowie, na terenie historycznego centrum miasta, blisko dzwonnicy i innych zabytków. Kolegiata jest przykładem gotyckiej architektury ceglanej. Ma jednonawowy układ z wyraźnym prezbiterium, chodzącymi filarami i sklepieniami, a pierwotny gotycki charakter budowli jest nadal czytelny mimo późniejszych przebudów i dodatków.
Świątynia wielokrotnie była modernizowana – m.in. w XVII i XIX wieku zmieniano wysokość naw i okien oraz dodawano nowe elementy. W czasie II wojny światowej kolegiata została poważnie uszkodzona; został spalony dach i zawalony szczyt zachodni wraz ze sklepieniem. Zaraz po wojnie odbudowano go, a w 1958 roku wymalowano.
Stan obecny
Kościół zachował gotycką bryłę z nawą, prezbiterium i kaplicą południową, ale średniowieczny układ przestrzenny zatarty został aż pięcioma nowożytnymi aneksami (kaplicami, kruchtą i zakrystią). Dwa z nich zasłaniają pierwotne mury nawy od strony północnej, jeden od północy prezbiterium, jeden znajduje się między przyporami po wschodniej stronie prezbiterium, a jedna po południowej stronie nawy. Niestety, co więcej mury zostały podwyższone, większość okien przekształcono (widoczne są ślady po zamurowanych pierwotnych otworach), zmodernizowano szczyty, a w nawie założono nowożytne sklepienie. Oryginalny wąski otwór zachował się w elewacji zachodniej i dwa w wieżyczce schodowej. Na elewacji zewnętrznej prezbiterium znajdują się dwie blendy (zakryte dachem zakrystii), zaś w kruchcie gotycki portal.
Wnętrze i zabytki
Warto zwrócić uwagę na kilka wyjątkowych elementów, które warto zobaczyć podczas wizyty:
1.Gotyckie prezbiterium z XIV wieku – jedno z najstarszych zachowanych elementów wnętrza.
Ołtarz główny z odrestaurownym obrazem przedstawiającym Matkę Boską Różańcową, który posiada przepiękną, odzyskaną metalową koszulkę (tzw. sukienkę) ze srebrzeniami i złoceniami.
Źródło: uniejow, https://uniejow.net.pl/pl/15_fotorelacje/379_inne/854_odnowione-prezbiterium-kosciola-w-uniejowie.html,dostęp: 02.02.2026.
Gotyckie prezbiterium z XIV wieku to jeden z najcenniejszych i najstarszych elementów świątyni. Surowa cegła, ostrołukowe formy i charakterystyczne dla gotyku proporcje przenoszą nas wprost do średniowiecza, kiedy powstawały pierwsze części kościoła.
Szczególnym momentem w najnowszej historii świątyni była niedziela 9 czerwca 2019 roku, kiedy uroczyście odsłonięto odrestaurowane prezbiterium uniejowskiej kolegiaty. Prace remontowe i konserwacyjne trwały ponad rok i przyniosły niezwykle ciekawe odkrycia.
Przepięknie odnowione prezbiterium Kolegiaty w Uniejowie cieszy wzrok.
Źródło: uniejow, https://uniejow.pl/kolegiata-w-uniejowie-podniesiona-do-godnosci-bazyliki-mniejszej,dostęp: 02.02.2026.
W trakcie renowacji odsłonięto m.in. arkady, odnowiono sklepienie ozdobione motywem ugwieżdżonego nieba oraz przywrócono blask ołtarzowi. Przeprowadzono także konserwację figuralnej polichromii, wpisanej do rejestru zabytków, dzięki czemu wnętrze odzyskało swój historyczny charakter.
Jednym z najbardziej fascynujących odkryć były trzy malowidła z 1904 roku, odnalezione na jednej ze ścian. Konserwatorzy przywrócili im pierwotny wygląd. Przedstawiają one sceny: Zwiastowanie, Boże Narodzenie oraz Pokłon Trzech Króli — ciche, ale niezwykle wymowne świadectwo dawnej sztuki sakralnej.
Sarkofag Bogumiła - Kolegiata Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny i świętego Floriana w Uniejowie
Źródło: uniejow, https://uniejow.pl/twoja-gmina-twoj-urzad/swiety-bogumil, dostęp: 02.02.2026.
2. Sarkofag bł. Bogumiła z 1666 roku – marmurowy i ważny dla lokalnej wspólnoty chrześcijańskiej.
Kiedy myślimy o najcenniejszych zabytkach sakralnych w Polsce, przed oczami staje nam zazwyczaj krakowski Wawel. Tymczasem w kolegiacie w Uniejowie kryje się prawdziwa perła, która skrywa w sobie historię gotową na scenariusz filmowy.
To wspaniały XVII-wieczny sarkofag z czarnego marmuru będący miejscem spoczynku błogosławionego Bogumiła – patrona miasta. Sarkofag powstał w Gdańsku. Odlana z brązu, półleżąca postać biskupa została ufundowana w 1666 roku przez arcybiskupa Wacława Leszczyńskiego. Co czyni to miejsce tak wyjątkowym? To drugi najstarszy zabytek tego typu w Polsce (ustępuje wiekiem jedynie konfesji św. Stanisława w Krakowie na Wawelu, a wyprzedza nawet konfesję św. Wojciecha w Gnieźnie). Jednak to nie sam spiż i marmur są tu najciekawsze, a człowiek, którego upamiętniają.
Błogosławiony Bogumił to jedna z najbardziej zagadkowych postaci polskiego średniowiecza. Żyjący w XII wieku hierarcha (najprawdopodobniej biskup poznański, a później gnieźnieński) był do tego stopnia zmęczony politycznymi przepychankami na szczytach władzy, że postanowił po prostu zrezygnować z urzędu. Osiadł w pustelni koło Dobrowa, zamieniając pałacowe komnaty na skromne życie eremity. Jako eremita żył zgodnie z surową regułą św. Romualda, opiekował się ludźmi, karmiąc ich, lecząc, ucząc, wypraszając modlitwą łaski i cuda. Bogumił zmarł 10 czerwca 1182 r. w opinii świętości. Został pochowany w stroju arcybiskupim w Dobrowie.
Kult Bogumiła rozwijał się lokalnie i oddolnie od chwili jego śmierci. Do grobu Bogumiła w Dobrowie ciągnęły tłumy wiernych nie tylko z okolicy, ale także z całej Polski, a nawet z zagranicy. Wśród ludu zasłynął on wieloma łaskami i cudami tak za życia, jak i po śmierci.
W 1663 r. abp Wacław Leszczyński powziął myśl przewiezienia do Uniejowa relikwii bł. Bogumiła i przygotował wspaniały sarkofag i ołtarz. Wyniesienie go na ołtarze wydawało się formalnością, gdyby nie pewien niezwykle pechowy wypadek. Księga, w której skrupulatnie notowano wszystkie cuda za wstawiennictwem Bogumiła, została wypożyczona przez szlachcica Stanisława Głębockiego. Niestety, dwór szlachcica spłonął, a wraz z nim bezcenny, unikalny dokument. Przez ten pożar proces beatyfikacyjny utknął w martwym punkcie na całe stulecia! Mimo prób odtworzenia zapisków, zgoda papieża Piusa XI na oficjalny kult Bogumiła przyszła dopiero w... 1925 roku.
Dziś ten wspaniały sarkofag przypomina nie tylko o wielkiej sztuce odlewniczej XVII wieku, ale też o biskupie, który zamiast władzy wybrał święty spokój. W kolegiacie przechowywane są również relikwie św. Bogumiła, Arcybiskupa Gnieźnieńskiego i pustelnika: część w sarkofagu, malutka cząstka kości w monstrancji i głowa w hermie relikwiarzowej.
Jeszcze kilka zdjęć wnętrza kolegiaty. Kiedy byłam tam w marcu odbywały się rekolekcje wielkanocne.
Warto zwrócić uwagę na drzwi wejściowe z żelazną kratownicą, przykład sztuki gotyckiej. Potężne, dwuskrzydłowe drewniane drzwi pokryto masywną, romboidalną żelazną kratą z gęstymi ćwiekami, co nadaje im nieco obronny, surowy wygląd. Osadzono je w kontrastującym, wielowarstwowym białym portalu, nad którym widnieje tarcza z łacińską inskrypcją „Soli Deo Honor et Gloria” (Bogu Jedynemu Cześć i Chwała), wprowadzająca w historyczny i podniosły klimat tego miejsca.
Ponadto Kolegiata ma przepiękne ołtarze boczne z XVII wieku, kaplice boczne oraz rzeźby i malowidła, zabytkowe polichromie na ścianach świątyni, które tworzą bogatą artystyczną oprawę całej świątyni. Nawa oraz północne kaplice posiadają sklepienia kolebkowe, prezbiterium, chór i zakrystia krzyżowe, zaś kaplica południowa klasztorne. Ściany nawy dzielą filary, które wspierają sklepienie. Cennym elementem jest gotycki portal prowadzący z kruchty do świątyni. Warto zwrócić uwagę na drzwi wejściowe z żelazną kratownicą, przykład sztuki gotyckiej.
Przy północnej ścianie nawy (po lewej stronie od wejścia głównego) znajdują się dwie kaplice:
- Kaplica bł. Bogumiła
- Kaplica św. Krzyża – posiada, podobnie jak nawa i kaplica bł. Bogumiła, sklepienie kolebkowe. Posiada ona cenne dekoracje stiukowe w typie kalisko-lubelskim.
Przy południowej ścianie nawy (po prawej stronie) znajduje się:
- Kaplica NMP (Najświętszej Marii Panny) – pierwsza wzmianka o niej pochodzi z 1635 roku (być może powstała jeszcze w XVI wieku), a została ufundowana przez samych mieszczan uniejowskich. W pobliżu znajduje się też niewielka kruchta.
Rola lokalna i duchowa
Kolegiata od wieków była ważnym centrum życia religijnego i kulturalnego w Uniejowie. Przez długi czas funkcjonowała z tytułem kolegiaty – miejsca, gdzie rezydowała kapituła kanoników. W ostatnich latach, w 2025 roku, kościół otrzymał tytuł bazyliki mniejszej – wyróżnienie nadane przez Watykan, potwierdzające jego znaczenie duchowe i historyczne.
Otoczenie zewnętrzne Kolegiaty
Kolegiata otoczona jest starym, kamiennym murem. W południowo-wschodnim narożniku ogrodzenia znajduje się wieża zegarowa z bramą przejazdową. Obiekt jest przykładem budownictwa gotyckiego wielokrotnie przekształcanego i rozbudowanego.
Zewnętrzna bryła uniejowskiej kolegiaty to fascynująca mieszanka faktur i stylów. Surowa, czerwona cegła gotyckich murów, wsparta potężnymi, schodkowymi przyporami, pięknie kontrastuje z gładkimi, bielonymi fragmentami elewacji. Ten architektoniczny kontrast nadaje świątyni niezwykle malowniczy i monumentalny charakter.
Całe zewnętrzne otoczenie zostało także odnowione w ostatnich latach. Świątynię otacza starannie zagospodarowany teren, który zachęca do niespiesznych spacerów wokół budowli. Eleganckie, ułożone w geometryczne wzory brukowane alejki płynnie wkomponowano w zadbane trawniki i niską zieleń. Dopełnieniem całości jest charakterystyczny, długi, bielony mur z rytmicznie rozmieszczonymi, rdzawoczerwonymi wnękami, który tworzy urokliwe tło dla całego kompleksu.
Zewnętrzna kapliczka z krucyfiksem
Spacerując wokół świątyni, warto zwrócić uwagę na osobne, dyskretne wejście z zewnątrz, przy wieży zegarowej, biały mury z zewnątrz i krzyż na górze. Wejście prowadzi do niewielkiej, kameralnej kapliczki. W jej skromnym, pobielonym wnętrzu centralne miejsce zajmuje duży, wyrazisty krucyfiks. Pod krzyżem zaaranżowano prosty ołtarzyk zaścielony białym obrusem z kwiatowym haftem, na którym wierni zostawiają bukiety róż. Po lewej stronie czuwa figura Matki Bożej. To bardzo ciche, nieco ukryte w bryle budynku miejsce, które wręcz zaprasza do krótkiej chwili zadumy.
Ciekawostki i nieodkryte tajemnice
To wyjątkowe miejsce kryje w sobie również fascynujące historie. Jako ciekawostkę warto wspomnieć, że to właśnie w uniejowskiej kolegiacie brała ślub znana polska pisarka, Maria Konopnicka. Z miejscem tym wiąże się też intrygująca legenda. Podobno pomiędzy kolegiatą a uniejowskim zamkiem, głęboko pod korytem rzeki Warty, przebiega tajemny tunel, w którym ukryte są dawne kosztowności. Działa to na wyobraźnię, tym bardziej że do dziś nikomu nie udało się odnaleźć ukrytego wejścia...
Moim zdaniem ta zabytkowa, historyczna Kolegiata to nie tylko religijny obiekt sakralny, ale też ważny punkt w historii Uniejowa. Warto odwiedzić ją nie tylko ze względu na duchowe znaczenie, ale także jako przykład sztuki gotyckiej i miejsca pamięci lokalnej społeczności
Źródła informacji:
https://zabytek.pl/pl/obiekty/uniejow-kosciol-par-pw-wniebowziecia-nmp
https://101countriesbefore50.com/polska/uniejow
https://uniejow.pl/kolegiata-w-uniejowie-podniesiona-do-godnosci-bazyliki-mniejszej
Wychodząc z rynku ulicą Błogosławionego Bogumiła natknęłam się na bardzo urocze miejce.
11. Park Chrystusa Króla
Adres: Błogosławionego Bogumiła 34-50, 99-210 Uniejów
Kolejnym ważnym punktem na mapie Uniejowa, skłaniającym do chwili refleksji, jest Plac Chrystusa Króla. Patrząc dziś na ten spokojny, zazieleniony skwer, aż trudno uwierzyć w jego dramatyczne losy. Niegdyś wznosił się tutaj drewniany kościół św. Mikołaja, który niestety doszczętnie spłonął w 1770 roku. Przez ponad półtora wieku plac pozostawał pusty, aż do 1933 roku, kiedy to stanęła tu imponująca, 2,5-metrowa figura Najświętszego Serca Jezusowego.
Jej przetrwanie to prawdziwy dowód odwagi lokalnej społeczności. W trakcie II wojny światowej okupanci zniszczyli rzeźbę, rozbijając ją na cztery części. Cokół wywieziono w nieznane, jednak zdeterminowani parafianie zdołali uratować potłuczone fragmenty Chrystusa, ukrywając je bezpiecznie w kaplicy chrzcielnej uniejowskiej kolegiaty. Po wojnie monument pieczołowicie zrekonstruowano i przywrócono na jego prawowite miejsce.
Dziś ocalała z wojennej pożogi figura centralnie góruje nad placem, ale nie stoi już samotnie. W 2006 roku po obu jej stronach ustawiono dwa dodatkowe pomniki. Po prawej stronie możemy zobaczyć rzeźbę św. Bogumiła, a po lewej – papieża Polaka, św. Jana Pawła II. Całe to założenie, ujęte w ramy parkowych alejek, tworzy niezwykle wymowne miejsce pamięci.
Na końcu tego małego parku należy przejść na drugą stronę ulicy, gdzie jest kolejny mały park. To Plac Dębów Katyńskich. W 70-tą rocznicę zbrodni katyńskich odsłonięto tam pamiątkowy pomnik.
Naprzeciwko Parku Chrystusa Króla jest piękny Hotel i Restauracja "Pałac Uniejów".
Przy tej samej ulicy Błogosławionego Bogumiła jest Urząd Miasta Uniejów (wracając do Rynku). Przeszłam obok urzędu w prawo ulicą Ogrodową, z drugiej strony jest budynek Ochotniczej Straży Pożarnej. I tam znajduje się niewielki placyk z okrągłym żółtym budynkiem (sklepem). Tam znajduje się przystanek PKS.
Po prawej stronie aktualny, obowiązujący rozkład jazdy przewoźników Andrew Bus i Maltrans dla przystanku w Uniejowie.
Nie samym zwiedzaniem żyje człowiek!
Po intensywnym spacerze uniejowskimi szlakami trzeba przecież zregenerować siły i zjeść coś pysznego w dobrym towarzystwie. Idealnym punktem na taki przystanek jest niezwykle popularny punkt na mapie miasta: Browar Wiatr.
Klimatyczna restauracja Browar Wiatr w Uniejowie
Źródło: browar wiatr, https://browarwiatr.pl, dostęp: 02.02.2026.
12. Restauracja Browar Wiatr Uniejów
Adres: ul. Dąbska 49, 99-210 Uniejów
tel. +48 572 728 302
Od razu uprzedzam – to miejsce tętni życiem! Zawsze jest tu mnóstwo ludzi, wesoło, głośno i niesamowicie klimatycznie, dlatego zdecydowanie polecam wcześniejszą rezerwację stolika, żeby nie obejść się smakiem.
A uwierzcie, że warto tam zajrzeć, bo orzeźwiające, rzemieślnicze piwo to tutaj dopiero początek atrakcji. W restauracji można rozsiąść się wygodnie i skosztować prostych, tradycyjnych dań w zupełnie nowej odsłonie, które idealnie trafiają w smaki pamiętane z dzieciństwa. To świetna, pełna dobrej energii przestrzeń, w której można zapomnieć o pośpiechu i zrelaksować się po dniu pełnym wrażeń.
Spędziłam tam czas w towarzystwie wspaniałych, radosnych i pełnych życia koleżanek, które poznałam w sanatorium. Nasz wieczór był niezwykle udany, a wspomnienia z tego spotkania zawsze będą mi bliskie.
Największa atrakcją Uniejowa są Termy Uniejów.
13. Termy Uniejów
Adres: ul. Zamkowa 3/5, 99-210 Uniejów
Tel: 506 090 419
Godzinu otwarcia: poniedziałek - niedziela 10:00-22:00
Aktualne ceny biletów do Term Uniejów oraz godziny otwarcia znajdziesz na oficjalnej stronie kompleksu: https://termyuniejow.pl/cennik
Uwaga: najbardziej opłacają się karnety.
Każdy z klientów Term dostaję 15 minut dodatkowego czasu, aby mógł się przygotować spokojnie do kąpieli
Symbolem Uniejowa jest nowoczesny i systeatycznie rozbudowywany kompleks termalno-basenowy Termy Uniejów. Nie da się ukryć, że bez swoich słynnych term Uniejów prawdopodobnie pozostałby sennym, mało znanym miasteczkiem. Te rewelacyjne baseny termalne dosłownie tchnęły w niego drugie życie! Kąpiel w solance odpręża, nawilża, rozgrzewa ciało, łagodzi zmęczenie i stres.
Wody geotermalne odkryto w Uniejowie w 1978 roku ale dopiero w 2008 roku zbudowano i otwarto kompleks termalny. Wykorzystuje się tu jedne z nielicznych w kraju zasoby wód geotermalnych. Mają one temperaturę 680C i wydobywane są z głębokości 2000 metrów.
Kompleks basenów znajduje się poza miastem na lewym brzegu Warty, pomiędzy mostem a zamkiem biskupim. Budynek jest dość duży i wyposażony w dobrze widoczne od strony drogi zjeżdżalnie. Przed basenami znajduje się bezpłatny parking.
Oto Termy Uniejów w telegraficznym skrócie:
-
Parter: znajdziesz tu kasy, sklepik i szatnie. Głęboko w podziemiach kryje się natomiast ogromne zaplecze techniczne, które bez przerwy pompuje słynną, gorącą solankę.
-
Wewnątrz (pod dachem):
- ciepły basen solankowo-uzdrowiskowy z grotą i hydromasażami połączony specjalnym
wodnym przejściem z basenem zewnętrznym,
- uwielbiany przez dzieci statek piracki z brodzikiem, zjeżdżalnie oraz restauracja,
- tężnia solankowa,
-
Zewnątrz (pod gołym niebem): - duży basen solankowo-uzdrowiskowy
- basen dziecięcy,
- basen pływacki podzielony jest na cztery tory o długości 25 metrów,
- basen solankowy mały,
- bufet wodny z zatoką,
- rwąca rzeka,
- wyspa z jacuzzi,
- basen rekreacyjny banan,
- strefa brodzikowa z zamkiem dla dzieci,
- zjeżdżalnie i taras wypoczynkowy,
-
Piętro: Oaza ciszy i relaksu z dala od basenowego gwaru. Mieści się tu rozbudowana Strefa Saun (m.in. fińska, łaźnia parowa, komora śnieżna, basen lodowy, saunarium,masaże) oraz profesjonalne gabinety SPA & Wellness. Jest też tężnia solankowa w cenie ogólnego biletu wstępu.
Na piętrze znajduje się tez restauracja (pobyt w niej nie jest liczony do czasu za jaki wnosimy opłaty).
Zamieszczam kilka fotografii pochodzących z oficjalnej witryny Term Uniejów.
Źródło:termy uniejów, https://termyuniejow.pl,dostęp: 21.02.2026.
Woda w uniejowskich termach to prawdziwe bogactwo natury, czerpane z głębokości blisko 2 kilometrów. Jest naturalnie nasycona minerałami, które doskonale wspierają regenerację organizmu po aktywnym dniu. W jej składzie znajdziesz m.in.: chlorek sodu, fluor, magnez, jod, siarkę oraz kwas metakrzemowy.
Jak zaplanować wizytę, by wyciągnąć z niej to, co najlepsze?
-
Unikaj weekendowych szczytów: W soboty i niedziele chętnych jest wielu, co często wiąże się z długimi kolejkami do kas.
-
Wybierz wieczorny relaks: Zdecydowanie polecamy kąpiel w termach w godzinach wieczornych około godziny 20:00. Mniejsza liczba gości sprawi, że w pełni odpoczniesz i zrelaksujesz się w ciszy.
-
Poczuj magię zimy: Prawdziwie niezapomniane wrażenia czekają na Ciebie w sezonie jesienno-zimowym. Kontrast między szczypiącym mrozem i śnieżnym krajobrazem a błogim ciepłem termalnej wody to doświadczenie, którego po prostu trzeba spróbować!
Woda geotermalna w Termach Uniejów wydobywana jest z głębokości około 2 km i zawiera mnóstwo cennych składników mineralnych: chlorek sodu, fluor, magnez, jod, siarkę i kwas metakrzemowy. Służy aktywnemu wypoczynkowi i regeneracji. Wyjątkowe wrażenia gwarantuje też kąpiel w gorących basenach termalnych w jesienno-zimowej scenerii, szczególnie gdy na zewnątrz mróz i śnieg, a w wodzie błogie ciepło.
Pobyt w uniejowskim sanatorium był dla mnie doskonałą okazją, by wraz z koleżankami wielokrotnie cieszyć się urokami miejscowych term. Znalazłyśmy na to sprytny, oszczędny sposób: dzieliłyśmy między siebie karnet na 10 godzinnych wejść, co wychodziło znacznie taniej. Jednorazowa, godzinna sesja w wodzie była dla mnie wprost idealna.Kilka chwil spędzaliśmy na basenach wewnętrznych jednak zdecydowaną większość czasu spędzałyśmy w basenach zewnętrznych, korzystając z hydromasaży, wodnych leżanek i rwącej rzeki. Ogromnym plusem wczesnej wiosny (w marcu i kwietniu) był spokój i niewielka liczba osób, szczególnie między 14:00 a 16:00. Gorąco polecam wszystkim skorzystanie z dobrodziejstw Term w Uniejowie – to wspaniałe miejsce na odprężenie.
Wychodząc z term po drugiej stronie ulicy Zamkowej jest kawiarnia i cukiernia "Chleb i wino". Podczas mojego pobytu w sanatorium często przychodziłyśmy tam z koleżankami na pyszną kawkę i ciasteczka. Obsługa bardzo miła, atmosfera przyjemna. Polecam!!
Skoro już jesteśmy przy wodzie, przez Uniejów przepływa rzeka Warta. Teren przy rzece jest dobrze zagospodarowany i po intensywnym zwiedzaniu można na łonie natury miło spędzić czas.Pod koniec pobytu jedna z koleżanek powiedziała nam o bardzo ciekawym i mało znanym miejscu w pobliżu Term w Uniejowie.
Mało tego, do rzeki prowadzi rura z odpływem wód termalnych z pobliskich term, więc jeśli komuś rzeka za zimna, to w tym miejscu z pewnością na chłód nie powinien narzekać 😉
14. Dzikie SPA w Uniejowie: gorąca rzeka i skoki po kamieniach
Podczas mojego pobytu w sanatorium w Uniejowie koleżanka odkryła coś absolutnie wyjątkowego i powiedziała nam o tym. Wszyscy znają oficjalne Termy, ale czy wiecie, co dzieje się z wodą termalną tuż za ich murami? Trafiłyśmy na prawdziwą lokalną ciekawostkę, która dostarczyła mi wielu emocji!
Gorąca tajemnica nad Wartą
Przez Uniejów przepływa rzeka Warta. Z pozoru wygląda jak każdy inny odcinek rzeki, dopóki nie natrafisz na pewne specyficzne miejsce. Okazuje się, że prosto do rzeki Warty prowadzi rura z odpływem "poużytkowych" wód termalnych z pobliskich basenów. Woda, która trafia do rzeki jest absolutnie czysta i nie wpływa negatywnie na środowisko.
Z daleka wita nas potężna tablica z ostrzeżeniem: „UWAGA! GORĄCA WODA” i charakterystycznym termometrem. I uwierzcie mi – ten znak nie wisi tam bez powodu. Woda uderzająca o kamienie intensywnie paruje, tworząc niesamowity, nieco tajemniczy klimat. Więc jeśli komuś rzeka wydaje się zazwyczaj za zimna, to w tym miejscu z pewnością na chłód nie będzie narzekał! 😉
Jedną nogą w lodowatej rzece, drugą... we wrzątku! Zdecydowałam się sprawdzić to zjawisko na własnej skórze. Różnica temperatur jest wręcz gigantyczna! Najciekawsze było to niesamowite uczucie, gdy stoisz jedną nogą w lodowatej wodzie z rzeki, a drugą... w prawdziwym gorącym źródle. Woda przy samym odpływie była tak gorąca, że nie dało się w niej ustać dłużej niż chwilę. Przypuszczam, że gorąca woda mogła mieć około 40 do 50 stopni!!
Dostarcza to też nie lada wyzwań – aby wrócić na piaszczysty brzeg niepoparzoną, musiałam ewakuować się, ostrożnie skacząc po mokrych kamieniach. Czułam się jak na jakimś surwiwalowym torze przeszkód połączonym z naturalnym odnowami biologicznymi.
Spokój i magia chwili Choć oficjalne baseny w miasteczku cieszą się dużą popularnością, tutaj było zupełnie inaczej. Pusto, mało ludzi, cisza przerywana tylko szumem zrzucanej wody i parujące na chłodnym powietrzu głazy. To było naprawdę niesamowite, dzikie i ciekawe przeżycie. Taka darmowa, naturalna strefa relaksu z nutką adrenaliny.
Jeśli będziecie kiedyś w Uniejowie, koniecznie wybierzcie się na spacer brzegiem Warty. Zobaczcie te parujące kamienie na własne oczy (i nogi!). Tylko pamiętajcie o ostrożności – tablica naprawdę nie kłamie
Ciekawostka dla dociekliwych: Skąd ten wrzątek w rzece, czyli
droga uniejowskiej wody?
Zastanawialiście się, jaką temperaturę ma woda, która tak parzy w stopy przy odpływie do Warty? Zaciekawiło mnie to na tyle, że postanowiłam dowiedzieć się, skąd ten wrzątek w rzece się bierze. Droga wody wygląda następująco: Według oficjalnych informacji spółki Geotermia Uniejów wygląda to następująco:
-
Głęboko pod ziemią (ok. 68°C): Woda wydobywana jest ze specjalnych odwiertów o głębokości około 2 kilometrów. U samego źródła to prawdziwy wrzątek, sięgający blisko 70 stopni!
-
W rurach i wymiennikach (50–55°C): Woda z odwiertu trafia najpierw do ciepłowni, gdzie oddaje część swojego ciepła. Dopiero po schłodzeniu do około 50–55°C jest kierowana na baseny termalne. Służy tam m.in. do podgrzewania wody w nieckach.
-
W basenach (25–36°C): Oczywiście kąpiel w 55-stopniowej wodzie byłaby niebezpieczna! Dlatego w samych basenach woda jest odpowiednio mieszana i schładzana. W basenach rekreacyjnych (tych z bąbelkami i leżankami) ma zazwyczaj przyjemne 32–36°C, a w basenie pływackim, gdzie się ruszamy, około 25–27°C.
-
Zrzut do Warty: Co dzieje się z wodą po kąpieli? Ta część, która w basenach miała styczność z powietrzem atmosferycznym, nie może wrócić pod ziemię. Zamiast tego, potężną rurą jest zrzucana prosto do rzeki.
Chociaż woda oddała już sporo ciepła w basenach, u wylotu rury wciąż jest na tyle gorąca (szacuję, że może mieć około 40–50 stopni), że w zderzeniu z lodowatą Wartą daje ten niesamowity efekt dzikiego, parującego SPA.
Źródła:
https://uniejow.net.pl/pl/11_wiadomosci/909_woda-geotermalna-czyli-czym-rozslawil-sie-uniejow.html
https://uniejow.pl/energia-geotermalna
https://www.nik.gov.pl/plik/id,25666,vp,28439.pdf
Jeśli myślicie, że Uniejów to tylko gwarne baseny termalne i zjeżdżalnie, to koniecznie musicie wybrać się na krótki spacer tuż za główny kompleks. Znajdziecie tam miejsce, w którym czas płynie zupełnie inaczej, a sielski klimat pozwala na pełen relaks.
Mieliście już okazję odwiedzić uniejowską tężnię?
15. Jodowa tężnia solankowa.
Adres: abp. Jakuba Świnki 8, 99-210 Uniejów
Tel: 664 998 368
W czerwcu 2024 roku w Uniejowie oficjalnie otwarto nową tężnię z pijalnią wody geotermalnej. Jodowa tężnia solankowa w Uniejowie to wyjątkowe miejsce otoczone kompleksem boisk piłkarskich, kortami tenisowymi i Zagrodą Młynarską, znajdujące się w strefie uzdrowiskowej „B”, obszaru szczególnej ochrony przyrody. Tężnia wytwarza prozdrowotny mikroklimat. Stężenie dobroczynnego jodu w uniejowskiej solance jest aż ośmiokrotnie wyższe niż w Morzu Bałtyckim. Inhalacje wspierają drogi oddechowe, pomagają w walce z alergiami i nadciśnieniem oraz uzupełniają mikroelementy.
Inwestycję zrealizowano w imponującym tempie – od grudnia 2022 roku w niewiele ponad rok. Obiekt zajmuje 30 arów, a do jego budowy zużyto m.in. 1000 m³ betonu, ponad 200 m³ drewna oraz 14 tirów tarniny, z której powstało 780 m² ścian do skraplania solanki. Jej imponujące rozmiary przyciągają uwagę – ma ponad 90 metrów długości, blisko 5 metrów szerokości oraz 6,5 metra wysokości. Zbiornik na solankę ma pojemność około 250 m³, a powierzchnia lustra wody wynosi 600 m². Obiekt działa przez cały rok, a jego teren został zaprojektowany z myślą o relaksie. Wzdłuż tężni rozciąga się wygodny, dębowy pasaż spacerowy, a w jej wnętrzu znajduje się pijalnia z różnorodną ofertą gastronomiczną. Cały obszar jest szczególnie dobrze przystosowany do potrzeb osób niepełnosprawnych, z płaskimi ścieżkami spacerowymi i pieszym ciągiem o okrągłym kształcie, co eliminuje progi i przeszkody architektoniczne.
Regularne odwiedzanie tężni pozytywnie wpływa na samopoczucie oraz ogólną kondycję zdrowotną. Poprawa funkcjonowania górnych dróg oddechowych, łagodzenie objawów alergii, dostarczenie organizmowi niezbędnych mikroelementów czy regulacja ciśnienia tętniczego to tylko niektóre z nich.
To, co najbardziej fascynuje mnie w uniejowskiej tężni, to jej unikalny sekret. Zamiast zwykłej solanki, po gałązkach tarniny spływa tu tutejsza woda geotermalna. Efekt jest wręcz spektakularny – stężenie jodu w powietrzu jest aż ośmiokrotnie wyższe niż nad Bałtykiem! Dzięki temu w samym sercu Polski można poczuć rześki klimat nadmorskiego kurortu. Całości dopełnia znajdująca się w bryle budynku pijalnia wód.
Sama miałam okazję kilka razy doświadczyć tej magii podczas mojego pobytu w sanatorium. Przychodziłam tam, siadałam na jednej z wielu ławeczek z książką w dłoni, nawiązywałam inspirujące rozmowy z nowo poznanymi ludźmi i po prostu oddawałam się głębokiemu relaksowi w tej cudownej, jodowej krainie.
Zamieszczam kilka fotografii pochodzących z oficjalnej witryny Urzędu Miasta Uniejów.
Źródło: uniejów, https://uniejow.pl/jodowa-teznia-solankowa-karnety-dla-mieszkancow-zdrowie-i-relaks-w-zasiegu-reki,dostęp: 21.02.2026.
Zasady płatności za korzystanie z tężni solankowej w Uniejowie są bardzo przystępne i zależą od pory roku.
-
Okres jesienno-zimowy: Wstęp na tężnię jest całkowicie darmowy.
-
Sezon wiosenno-letni (od maja do jesieni): Obowiązuje symboliczna opłata w wysokości 2 zł od osoby. Bilet ten upoważnia do korzystania z tężni bez żadnego limitu czasowego. Przy wejściu na teren tężni są bramki biletowe. W okresie jesienno-zimowym są otwarte.
-
Karnety sezonowe: Istnieje możliwość zakupu specjalnej karty (karnetu) na cały sezon, która kosztuje 30 zł (odnowienie karty na kolejny sezon to koszt 25 zł). Taki karnet jest ważny od momentu zakupu aż do zamknięcia sezonu płatnego. Karty można nabyć w Punkcie Informacji Kompleksu Basenowego „Termy Uniejów”.
Warto też pamiętać, że sam obiekt jest czynny przez cały rok, 24 godziny na dobę.
Źródła:
https://uniejow.pl/jodowa-teznia-solankowa-w-uniejowie-juz-dziala
https://uniejow.pl/jodowa-teznia-solankowa-karnety-dla-mieszkancow-zdrowie-i-relaks-w-zasiegu-reki
Zaledwie kilkadziesiąt metrów od nowoczesnej, jodowej tężni solankowej dumnie prężą się wielkie, drewniane skrzydła wiatraka. To serce Zagrody Młynarskiej – fascynującego, żywego mini-skansenu, który jest idealnym, historycznym dopełnieniem relaksu w uzdrowisku. Przekraczając jego bramy, można odnieść wrażenie prawdziwej podróży w czasie.
16. Zagroda Młynarska
Adres: Jakuba Świnki 1, 99-210 Uniejów
Telefon: 506 090 199
zagrodamlynarska@termyuniejow.pl
www.termyuniejow.pl/nocleg/zagroda-mlynarska
Godziny otwarcia: Zarówno w dni powszednie, jak i w weekendy, Zagroda Młynarska przyjmuje gości codziennie w godzinach od 13:00 do 20:00.
Za pomocą powyższych informacji możesz zarezerwować nocleg w Zagrodzie Młynarskiej w Uniejowie, w tym także w malowniczym wiatraku! Możesz również skontaktować się, aby uzyskać szczegóły na temat menu w karczmie lub dowiedzieć się więcej o dostępnych opcjach zwiedzania.
Zagroda to niezwykły zespół muzealno-noclegowy. W jednym miejscu zgromadzono pięć wyjątkowych, zabytkowych obiektów, które z pieczołowitością przeniesiono z różnych zakątków województwa łódzkiego. Podczas spaceru zobaczycie tu:
-
Dwa wiatraki typu „koźlak” (pochodzące z Chorzepina i ze Zbylczyc),
-
Zabytkowy dwór z miejscowości Nagórki,
-
Drewnianą chałupę ze Skotnik,
-
Budynek inwentarski z samego Uniejowa.
Te stare budowle to nie tylko piękne eksponaty stanowiące tło do zdjęć. Największą ciekawostką Zagrody jest fakt, że wewnątrz jednego z wiatraków można wynająć oryginalny pokój na noc! To absolutnie unikalna opcja noclegowa, która z pewnością urozmaici każdy weekendowy wyjazd.
Tym, co buduje niesamowitą atmosferę tego miejsca, jest wszechobecna natura i zwierzęta. Ten sielski spokój fantastycznie kontrastuje z gwarem i nowoczesnością pobliskich term.
Na terenie zagrody znajdują się stajnie z końmi oraz różnorodne ptactwo. Jednak prawdziwym hitem jest stado owiec. Widok zwierząt spokojnie skubiących trawę na tle tężni i drewnianych skrzydeł wiatraka to obrazek niczym z najpiękniejszej pocztówki. Musiałam to uwiecznić na swoich zdjęciach.
Zagroda Młynarska pełni wiele funkcji:
Na terenie zagrody prężnie działa tradycyjna Karczma, umiejscowiona w zabytkowej chałupie z XIX wieku ze Skotnik. Zjesz tam pyszne dania regionalne i domowe (m.in. zupy, roladki schabowe czy golonkę), a także skosztujesz wypiekanego na miejscu swojskiego chleba czy napijesz się napić się rzemieślniczego kwasu chlebowego
Zdecydowanie można tam nocować! Obiekt oferuje pokoje dla gości zarówno w zabytkowym dworku z lat 80. XIX wieku, jak i – co jest największą atrakcją – w samym wnętrzu starego, drewnianego wiatraka. Co ciekawe, w cenę noclegu z reguły wliczone jest śniadanie oraz bilet wstępu do Term Uniejów.
Zagroda to żywy skansen, po którym można swobodnie spacerować. Na jej terenie znajduje się pięć zabytkowych budynków (m.in. dwa wiatraki typu koźlak), a w stodole można obejrzeć wystawę starych sprzętów i narzędzi rolniczych. Dzieciom i dorosłym dużo radości sprawia również kontakt z mieszkającymi tam zwierzętami – owcami i końmi.
Zagroda Młynarska to przestrzeń, w której czas zwalnia. Można tu usiąść na jednej z ławeczek z książką, porozmawiać z innymi podróżnikami i oddać się głębokiemu relaksowi. (Warto dodać, że zorganizowane grupy szkolne mogą skorzystać z opcji zwiedzania z przewodnikiem).
Kilka fotografii terenu Zagrody Młynarskiej.
Źródło: 101countriesbefore50, https://101countriesbefore50.com/polska/uniejow, dostęp: 21.02.2026.
Więcej na temat Zagrody Młynarskiej i wszystkich jej budynków znajdziesz na stronie:
https://101countriesbefore50.com/polska/uniejow
Teraz zaprezentuję Wam sanatorium, w którym przebywałam w Uniejowie.
17. Instytut Zdrowia Człowieka - Uzdrowisko Uniejów Park
Adres: ul. Zamkowa 7, 99-210 Uniejów
tel. +48 63 288 89 59
e-mail: uniejow@izc.pl
http://www.izc.pl/uniejow
Od 2011 roku Uzdrowisko Uniejów Park to jedyne sanatorium w termalnym kurorcie. Położone w bajkowym, XIX-wiecznym parku zamkowym, tuż obok Term i Zamku Arcybiskupów Gnieźnieńskich, oferuje idealne warunki do wypoczynku i powrotu do zdrowia. Na gości czeka 59 komfortowych pokoi i apartamentów.
W czym się specjalizuje?
-
Kompleksowe leczenie i narząd ruchu: Skutecznie pomagamy w powrocie do sprawności! Specjalizujemy się w leczeniu schorzeń narządu ruchu (w tym ortopedyczno-urazowych i reumatycznych). Ponadto wspieramy pacjentów ze schorzeniami neurologicznymi, dermatologicznymi oraz problemami układu oddechowego.
-
🗣️ Unikalna rehabilitacja narządu głosu: To nasz absolutny hit, który przyciąga około 60% wszystkich gości! Na 24-dniowe turnusy przyjeżdżają do nas głównie nauczyciele z całej Polski, szukający ratunku dla zmęczonych strun głosowych.
-
👩⚕️ Zespół ekspertów na wagę złota: W krótkim czasie staliśmy się potentatem w rehabilitacji. Nasi świetni fizjoterapeuci, foniatrzy, logopedzi i psycholodzy nie tylko leczą, ale też uczą, jak unikać problemów ze zdrowiem w przyszłości.
Zadbaj o swoje ciało, oddech i głos w najpiękniejszej części Uniejowa! (Ośrodek ściśle współpracuje z NFZ i ZUS).
Jak widać atrakcji historycznych oraz miejsc do aktywnego wypoczynku w Uniejowie nie brakuje. Można skorzystać z oferty uzdrowiskowej czy po prostu wypoczynkowej i spędzić tu dłuższy okres. Na koniec tego wpisu jeszcze kilka zdjęć zamku:
Dodaj komentarz
Komentarze